عبدالله بن جُنْدَب بَجَلی کوفی از جمله اصحاب و راویان سه امام شیعه: امام صادق(ع) و امام کاظم(ع) و امام رضا(ع). عبدالله وکیل امام هفتم و امام هشتم نیز بوده است. وی را از عابدان دانستهاند.
معرفی
عبدالله بن جندب بجلی کوفی از جمله اصحاب و راویان امام صادق(ع) و امام کاظم(ع) و امام رضا(ع) بود.[۱] وی از جانب امام کاظم(ع) و امام رضا(ع) وکالت داشت.[۲] عبدالله بن جندب اهل عبادت بود و نزد دو امام(ع) از جایگاه والایی برخوردار بود.[۳]
در باره تاریخ ولادت و مرگ او در منابع اشارهای نشده است.[۴] اما به طور کلی مرگ وی را در دوره امام هشتم(ع) ذکر کردهاند.[۵]
راوی و وکیل ائمه
عبدالله بن جندب از نظر همه رجالیون شیعه ثقه و مورد اعتماد سه امام شیعه بوده است.[۶] برخی نیز بنابر روایت امام رضا(ع) وی را یکی از مصادیق آیه ۳۴ سوره حج و از جمله مخبتین دانستهاند.[۷] براساس تفاسیر مخبتین به فروتنان در برابر خدا اطلاق میشود.[۸] علاوه اینکه شیخ طوسی وی را از سفراء محمود معرفی کرده است.[۹]
اکثر رجالیون شیعه وی را راوی و وکیل دو امام معرفی کردهاند. برخی نظر شیخ درباره روایت عبدالله از امام ششم را رد کردهاند.[۱۰]
آثار
عبدالله بن جندب راوی سی و پنج حدیث از امامان شیعه است.[۱۱]
پی نوشت:
- طوسی، رجال الطوسی، ۱۴۱۵ق، ج۱، ص۳۵۹؛ خوئی، معجم رجال الحدیث، مؤسسه الخوئی، ج۱۱، ص۱۵۹؛ شوشتری، قاموس الرجال، ۱۴۱۰ق، ج۶، ص۲۹۹.
- طوسی، الغیبه، ۱۴۱۱ق، ص۳۴۸.
- حلی، خلاصه الاقوال، ۱۴۱۷ق، ص۱۹۳.
- ن ک:خوئی، معجم رجال الحدیث، مؤسسه الخوئی، ج۱۱، ص۱۵۹؛ شوشتری، قاموس الرجال، ۱۴۱۰ق، ج۶، ص۲۹۹.
- ن ک:حلی، خلاصه الاقوال، ۱۴۱۷ق، ص۱۹۳؛ شوشتری، قاموس الرجال، ۱۴۱۰ق، ج۶، ص۳۰۰.
- طوسی، رجال الطوسی، ۱۴۱۵ق، ج۱، ص۳۵۹؛ خوئی، معجم رجال الحدیث، مؤسسه الخوئی، ج۱۱، ص۱۵۹؛ شوشتری، قاموس الرجال، ۱۴۱۰ق، ج۶، ص۲۹۹.
- طوسی، رجال الکشی، مؤسسه آل البیت، ج۱، ص۵۸۷.
- طبرسی، ترجمه مجمع البیان، انتشارات آستان قدس رضوی، ج۱۶، ص۲۱۲
- طوسی، الغیبه، ۱۴۱۱ق، ص۳۴۸.
- شبیری زنجانی، توضیح الأسناد المشکله، ۱۳۸۷ش، ج۲، ص۳۷۹.
- همان، ج۱۱، ص۱۶۱.
منابع
- حلی، حسن بن یوسف، خلاصه الاقوال، به تحقیق: جواد قیومی، قم، مؤسسه النشر الاسلامی ۱۴۱۷ق.
- خوئی، سیدابوالقاسم، معجم رجال الحدیث، نجف، مؤسسه الخوئی الإسلامیه، بیتا.
- شبیری زنجانی، سید محمدجواد، توضیح الأسناد المشکله فی الکتب الأربعه، ۱۳۸۷ش.
- شوشتری، محمدتقی، قاموس الرجال، قم، دفتر انتشارات اسلامی، ۱۴۱۰ق.
- طبرسی، ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ترجمه: محمد بیستونی، مشهد، انتشارات آستان قدس رضوی، بیتا.
- طوسی، محمد بن حسن، الغیبه، تحقیق: عبادالله طهرانی و علی أحمد ناصح، قم، مؤسسه معارف اسلامی، ۱۴۱۱ق.
- طوسی، محمد بن حسن، رجال الکشی، قم، مؤسسه آل البیت علیهم السلام، بیتا.
منبع: ویکی شیعه
