امام جواد (علیه السلام) به ثقه جلیل القدر علی بن مهزیار اهوازی چنین نوشتند: بسم الله الرحمن الرحیم یا علی! خداوند پاداش تو را نیكو گرداند و در بهشت خودش جای دهد، و از خواری دنیا و آخرت به دورت دارد، و با ما اهل بیت محشور فرماید. یا علی! تو را امتحان كردم و در نصیحت و اطاعت و خدمت و توقیر و احترام به امام و قیام به آنچه بر تو واجب است، صاحب اختیارت گردانیدم، اگر بگویم نظیر تو را ندیدهام امیدوارم راست گفته باشم. خداوند پاداشت را جنات فردوس قرار بدهد، نه مقامت بر من پوشیده است و نه خدمتت در گرم و سرد و شب و روز، از خدا میخواهم چون اولین و آخرین را برای قیامت جمع كند، رحمتی بر تو عنایت فرماید كه بوسیله آن مورد غبطه دیگران باشی كه او شنونده دعاست. [1]
ناگفته نماند: علی بن مهزیار اهوازی از امام رضا (علیه السلام) حدیث نقل كرده و از خواص امام جواد (علیه السلام) بود و از جانب آن حضرت وكالت داشت و نیز از جانب امام هادی (علیه السلام)، درباره وی توقیعاتی از آن حضرت صادر شد كه مقام و عظمت او را در نزد شیعه روشن كرد، او در روایت، موثق بود و كتابهای مشهور نوشت. (رجال نجاشی).
پی نوشت:
[1] بحار: ج 50 ص 105 از غیبت شیخ طوسی.
منبع :سید علی اكبر قریشی؛نمونه هایی از فضایل و سیره فردی امام محمد بن علی الجواد.
