ضیاءالدین روحانى رانکوهى (ره)

۱۳۹۸-۰۹-۲۶

822 بازدید

اشتراک‌گذاری در ایتا اشتراک‌گذاری در بله اشتراک‌گذاری در سروش کپی کردن لینک

اشاره

مرحوم آیت الله حاج سید ضیاءالدین روحانی را نکوهى، یکى از علماى بزرگ شهرستان رودسر به شماربود.فقید سعید در سال ۱۳۱۱ش (۱۳۵۱ق) در بیت علم و فضیلت زاده شد. پدرش مرحوم آیت الله حاج سید محمدهادى روحانى، از شاگردان آیت الله حاج شیخ عبدالکریم حایرى و از علماى مهم رودسر بود و نسب ایشان به سید ابوجعفر الثائر بالله علوى مى رسید. او در سال ۱۳۲۵ش به حوزه علمیه قم آمد و سطوح عالیه را ازمحضر حضرات آیات: سلطانى طباطبایى، شهیدصدوقى و جعفر سبحانى آموخت و پس از آن به درس هاى خارج آیات عظام: بروجردى، سید احمد خوانسارى، محقق داماد، گلپایگانى، امام خمینى، شریعتمدارى،منتظرى، آملى و نجفى مرعشى حاضر شد و بهره فراوانی از فقه و اصول برد. پس از وفات آیت الله بروجردى (۱۳۴۰ش) به نجف اشرف مهاجرت کرد و در درس هاى آیات عظام: خویى، شاهرودی و سید عبدالهادى شیرازى حاضر شد و مبانى علمی اش را استوار ساخت.

خدمات

در سال ۱۳۴۲ش به زادگاهش بازگشت و به دنبال اصرار بسیار مردم شهرش، و مصادف شدن با درگذشت پدرش، در آنجا ماندگار شد و به فعالیت های دینى و علمى و تبلیغى فراوان پرداخت. تبلیغ، تألیف، تدریس، مبارزه با فرقه ضاله و چپى ها و توده اى ها از کارهاى وى بود. او از آیات عظام: سید محمود شاهرودى و میرزا هاشم آملى اجازه اجتهاد و از آیات عظام: امام خمینى، گلپایگانى، میلانى، حکیم و خویى اجازه تصدى امور حسبیه داشت. او در قم ازبنیان گذاران مجله (مکتب تشیع) و همکاران مجله (مکتب اسلام) بود و مقالات فراوان در آنها نگاشت. در زادگاهش، در تأسیس و تجدید بناى مساجدى چند و دارالقرآن ولى عصر(عج) شرکت داشت.

تألیفات

۱. اسلام و مسیحیت (ترجمه، از سید قطب)

۲. فروید و فرویدیسم (ترجمه، از سید قطب)

۳. فریب خوردگان: مزدوران استعمار در لباس مذهب

۴. معجزه جاویدان (درباره اعجاز علمى قرآن)

۵ . مجموعه مقالات در مجلاتِ مکتب اسلام و مکتب تشیع.

۶. ترجمه (على ولید الکعبه)، از علامه اردوبادی.

۷. چهار بانوى بزرگ

۸. دیوان اشعار و مراثی

۹. تاریخ ائمه اطهار

۱۰. اصول اعتقادات

۱۱. امامت و ولایت

۱۲. کتاب القضاء

۱۳. تقریرات درس اساتید قم و نجف

۱۴. تفسیر بعضى از سوره هاى قرآن

وفات

سرانجام  آن عالم بزرگ، در ۷۰سالگى در روز چهارشنبه ۲۸فروردین۱۳۸۱ش (۴صفرالخیر ۱۴۲۳ق) در زادگاهش درگذشت و پس از تشییع باشکوه در آستانه مبارکه جدّش: امامزاده سید ابوجعفر ابیض در قریه میانده چابکسر، مدفون شد.