مرحوم ثقة الاسلام کليني رضوان الله تعالي عليه حکايت کند:
روزي امام محمد باقر عليه السلام در جمع اصحاب و دوستان خود – که اطراف آن حضرت گرد آمده بودند – چنين فرمود:
مردم مقدار ناچيزي از آب را گرفته اند و آن را مزه مزه مي کنند؛ ولي رود و نهر عظيم را رها کرده و نسبت به آن بي توجه هستند.
يکي از افراد حاضر – که در آن جمع حضور داشت – گفت: يا بن رسول الله! نهر عظيم کدام است و چگونه مي باشد؟
حضرت فرمود: منظور حضرت رسول صلي الله عليه و آله مي باشد؛ و نيز علومي که خداوند متعال به ايشان و – اهل بيت عصمت و طهارت – عطا کرده است.
و سپس ضمن فرمايشات طولاني، افزود: به درستي که خداوند متعال تمام آنچه را از معجزات و علوم و فنون و آداب – که به ديگر پيغمبران داده بود – تمامي آن ها را به حضرت محمد صلي الله عليه و آله عطا نموده است؛ و آن حضرت نيز تمامي آن ها را به امير المؤمنين علي بن ابي طالب عليه السلام تعليم نمود.
يکي ديگر از افراد حاضر، اظهار داشت: يا بن رسول الله! بنابر اين آيا امير المؤمنين علي عليه السلام نسبت به ديگر پيامبران الهي داراي فضل بيشتري است؟!
امام محمد باقر عليه السلام در اين هنگام خطاب به تمامي حضار نمود و اظهار داشت:
اي جماعت! خوب گوش کنيد او چه مي گويد، خداوند متعال به هر کسي گوش شنوائي داده است، من گفتم: تمام علوم و فنوني را که همه ي پيغمبران دارا بودند، خداوند متعال به حضرت محمد صلي الله عليه و آله داده است و او نيز تمام آن ها را به امير المؤمنين علي عليه السلام تحويل داد.
با اين حال اين شخص از من سؤال مي کند: کدام يک افضل و اعلم هستند؟! [1].
پی نوشت:
[1] اصول کافي: ج 1، ص 222، ح 6.
