بقعه متبرکه امامزاده هادى (ع)در مسير جاده قديم شهر رى ،بين خيابان فداييان اسلام و ابن بابويه در محوطه اى و سيع و پردرخت ،که محوطه گورستان است ،واقع گرديده و اخيرا توسط شهر دارى محيط آن فضا سازى و ديوار کشى شده است .نسب شريف امامزاده هادى (ع) ،طبق کتيبه مرقد ،به امام موسى کاظم (ع) مى رسد.بقعه اصلى به صورت چهار ضلعي ،آجرى و به طرز کاملا ساده بنا شده ودر طرف غرب آن مسجدى به نام مسجد مسجد ماشائالله ضميمه گرديده که مساحت اعيانى بقعه و مسجد جمعا 250 متر مربع است .ابعاد داخلى حرم تقريبا36 متر مربع است. اين مرقد داراى يک سنگ قبر مرتفع و فاقد ضريح است .اطراف مرقد با خشتهاي کاشى زمينه زرد داراى گلهاى بوته جقه ظريف عهد قاجاريه مزين گرديده و سطح فوقانى مرقد پوشيده از کاشيهاى معرق قديمى است که بر روى آن به خط ثلث بر زمينه لاجوردى ،عبارتى مبنى بر احداث بنا توسط ابو المظفر شاه طهماسب بهادر خان آمده است .کتيبه ديگرى هم به خط نستعليق در بالاى ضلع شرقى مرقوم است که حاوى اين عبارات است: (اين مرقد شريف حضرت امامزاده هادى ابن سر اوين ابن حضرت امام موسى کاظم (ع) با يک خواهرش حضرت زينب خاتون در اينجا مدفون و شهيد مى باشند و قاتل ايشان منصور دمشقى ،1286).با مطالعه اين دو کتيبه معلوم مى شود بناى موجود امامزاده از آثار زمان شاه طهماسب صفوى (930 تا 984 هجري)است و در سال 1286 در زمان ناصر الدين شاه ،اين مرقد تعمير شده و مسجد ياد شده نيز در همان سال متصل به بقعه گرديده و بناى کوچک قديمى توسعه داده شده است .بقعه مزبور جزو آثار ملى به ثبت رسيده است .
Comments are closed.