العروة الوثقى‏

مؤلف‏

بهاء الدين محمد بن حسين حارثى عاملى،شيخ بهايى‏( م 1030 ق).

درباره كتاب‏

در اين نوشته تفسير سوره حمد و چند مبحث فقهى همچون اينكه سوره ضحى و ألم نشرح و همين‏طور سوره فيل و ايلاف يك سوره هستند و نظر فقها مبنى بر تواتر در قرائت نماز بيان شده است.

ارزش و اعتبار

اين كتاب بيش از آنكه فقهى باشد رنگ و بوى تفسيرى دارد و به همين نام نيز ملا صدراى شيرازى و ميرزا ابراهيم بن صدر داراى تفاسيرى مى‏باشند.(ذ/ 4/ 282).

علاوه بر اين كتاب، در تفسير،« عين الحياة» و« حاشية البيضاوي» از شيخ بهايى در دسترس هست.(ذ/ 4/ 365).

صاحب أعيان الشيعة در مورد آن مى‏نويسد: العروة الوثقى في تفسير القرآن خرج منه تفسير الفاتحة لا غير.

مؤلف در كتاب، به تفاسير متعددى همچون:

– تفسير التبيان شيخ طوسى( م 460 ق)- تفسير مجمع البيان ثقة الاسلام ابو على طبرسى( م 548 ق)- تفسير الكشاف زمخشرى( م 528 ق)- تفسير البيضاوي قاضى ابو سعيد عبد الله بن عمر( زنده در 682 ق) استناد نموده است.

تاريخ تأليف‏

از تاريخ تأليف كتاب اطلاع دقيقى در دست نيست ولى بنا به آنچه در الذريعة 15/ 252 آمده است با توجه به اينكه در آن به حاشيه‏اش بر تفسير البيضاوي اشاره كرده است اين كتاب پس از آن حاشيه نوشته شده است.

انتشار و نسخه‏ها

در الذريعة 15/ 252 به چاپ آن در سال 1321 ق در ضمن« الحبل المتين» اشاره شده است.

منبع مقاله: کتابشناسی جامع تفاسیر