العروه الوثقى‏

مؤلف‏

بهاء الدین محمد بن حسین حارثى عاملى،شیخ بهایى‏( م ۱۰۳۰ ق).

درباره کتاب‏

در این نوشته تفسیر سوره حمد و چند مبحث فقهى همچون اینکه سوره ضحى و ألم نشرح و همین‏طور سوره فیل و ایلاف یک سوره هستند و نظر فقها مبنى بر تواتر در قرائت نماز بیان شده است.

ارزش و اعتبار

این کتاب بیش از آنکه فقهى باشد رنگ و بوى تفسیرى دارد و به همین نام نیز ملا صدراى شیرازى و میرزا ابراهیم بن صدر داراى تفاسیرى مى‏باشند.(ذ/ ۴/ ۲۸۲).

علاوه بر این کتاب، در تفسیر،« عین الحیاه» و« حاشیه البیضاوی» از شیخ بهایى در دسترس هست.(ذ/ ۴/ ۳۶۵).

صاحب أعیان الشیعه در مورد آن مى‏نویسد: العروه الوثقى فی تفسیر القرآن خرج منه تفسیر الفاتحه لا غیر.

مؤلف در کتاب، به تفاسیر متعددى همچون:

– تفسیر التبیان شیخ طوسى( م ۴۶۰ ق)- تفسیر مجمع البیان ثقه الاسلام ابو على طبرسى( م ۵۴۸ ق)- تفسیر الکشاف زمخشرى( م ۵۲۸ ق)- تفسیر البیضاوی قاضى ابو سعید عبد الله بن عمر( زنده در ۶۸۲ ق) استناد نموده است.

تاریخ تألیف‏

از تاریخ تألیف کتاب اطلاع دقیقى در دست نیست ولى بنا به آنچه در الذریعه ۱۵/ ۲۵۲ آمده است با توجه به اینکه در آن به حاشیه‏اش بر تفسیر البیضاوی اشاره کرده است این کتاب پس از آن حاشیه نوشته شده است.

انتشار و نسخه‏ها

در الذریعه ۱۵/ ۲۵۲ به چاپ آن در سال ۱۳۲۱ ق در ضمن« الحبل المتین» اشاره شده است.

منبع مقاله: کتابشناسی جامع تفاسیر