برخی از استدلالهای طرفداران احمد حسن به این مشکل مبتلاست که دلیل اعم از مدعاست. به عنوان مثال، اگر کسی مدعی باشد در این خانه انسانی هست و دلیلش این باشد که چون از آنجا صدایی به گوش میرسد، چنین استدلالی با مشکل اعم بودن دلیل از مدعا مواجه است و استدلال یادشده به این دلیل باطل است که وجود صدا نهایتاً میتواند دلیلی بر وجود موجودی زنده درخانه باشد، اما اینکه آن موجود زنده حتماً انسان است را ثابت نمیکند طرفداران احمد حسن مدعی هستند که پس از امام مهدی(عج)دوازده امام و مهدی از نسل ایشان وجود خواهند داشت، اما برخی از دلایلی که بر این ادعا اقامه میکنند، مفهومی عامتر از امام و مهدی را میتواند اثبات نماید.
مینویسند:
یکی از ادلهای که بر وجود امامان و مهدیانی پس از امام مهدی(عج)دلالت دارد، دعای امام صادق(ع) در روز عرفه است: «السلام علیك یا مولای یا أبا جعفر محمد بن علی، السلام علیك یا مولای یا أباالحسن علی بن محمد، السلام علیك یا مولای یا أباجعفر الحسن بن علی، السلام علیك یا مولای یا أباالقاسم محمد بن الحسن صاحب الزمان، صلی الله علیك و علی عترتك الطاهرة الطیبة.» طیب و طاهر بودن به معنای عصمت است و از آنجا که عصمت از ویژگیهای ائمه است، این دعا نیز بر وجود امامانی از نسل امام مهدی دلالت دارد.
در حالی که طیّب و طاهر بودن هیچ ملازمتی با امام بودن ندارد، چنانکه حضرت زهرا(س) طیب و طاهر بودند، اما امام نبودند. به عنوان نمونه در یکی از ادعیه از آن حضرت با چنین القابی یاد شده است:
اللهم صل علی محمد وأهل بیته، وصل علی البتول الطاهرة، الصدیقة المعصومة، التقیة النقیة، الرضیة [المرضیة]، الزكیة الرشیدة.
و بلکه کسان دیگری در فرمایشات ائمه به این وصف متصف شدند، با اینکه با حضرت زهرا(س) قابل مقایسه نیستند. به عنوان نمونه میتوان به نامهای که امام صادق(ع) خطاب به عبدالله بن حسن مرقوم فرمودهاند اشاره کرد:
ان أباعبد الله جعفر بن محمد(ع) کتب إلی عبد الله بن الحسن حین حمل هو وأهل بیته یعزیه عما صار إلیه: بسم الرحمن الرحیم، إلی الخلف الصالح والذریة الطیبة من ولد أخیه وابن عمه، اما بعد فلان کنت تفردت أنت وأهل بیتك ممن حمل معك بما أصابكم ما انفردت بالحزن والغبطة والكابة وألیم وجعل القلب دونی … .[1]
بر این اساس روشن شد که از توصیف ذریۀ امام مهدی به طیب و طاهر و امثال آن نمیتوان امامت، مهدویت و وصایت آنها را اثبات کرد.
پی نوشت:
[1] . ابنطاووس، علی بن موسی، اقبال الأعمال، ج3، ص83، قم، مکتب الاعلام الاسلامی، چاپ اول، 1414ق.
منبع: آینده روشن (برگرفته از مقاله نقد و بررسی آراء مدعیان مهدویت: با تکیه بر آراء احمد الحسن نوشته نصرت الله آیتی)