دعای حضرت زهرا (ع) پس از تعقیبات نماز ظهر، نماز وتر و نیز هنگام رویت هلال ماه مبارک رمضان، در روایات معصومان (ع) وارد شده که در ادامه این مقاله به آن ها اشاره می کنیم:
دعاى حضرت زهرا (ع) در تعقیب نماز ظهر
سُبْحانَ ذِى الْعِزِّ الشَّامِخِ الْمُنیفِ، سُبْحانَ ذِى الْجَلالِ الْباذِخِ الْعَظیمِ، سُبْحانَ ذِى الْمُلْکِ الْفاخِرِ الْقَدیمِ، وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذى بِنِعْمَتِهِ بَلَغْتُ ما بَلَغْتُ مِنَ الْعِلْمِ بِهِ وَ الْعَمَلِ لَهُ، وَ الرَّغْبَهِ اِلَیْهِ وَ الطَّاعَهِ لاَِمْرِهِ.
پاک و منزّه است خداوندى که داراى عزت بسیار بوده و سربلند و سرافراز است، منزّه است خداوندى که جلالت او بسیار بزرگ مى باشد، منزّه است خداوندى که فرمانروائیش با افتخار است، و ستایش مخصوص خداوندى است که به لطف نعمتهایش به شناخت او، و عمل براى او و رغبت و توجه بسوى او، و اطاعت اوامر او، دست یافتم.
وَ الْحَمْدُلِلَّهِ الَّذى لَمْ یَجْعَلْنی جاحِداً لِشَیْ ءٍ مِنْ کِتابِهِ، وَ لا مَتَحَیِّراً فی شَیْ ءٍ مِنْ اَمْرِهِ، وَ الْحَمْدُلِلَّهِ الَّذى هَدانی لِدینِهِ، وَ لَمْ یَجْعَلْنی اَعْبُدُ شَیئاً غَیْرَهُ.
و او را سپاس مى گویم که مرا منکر آیات کتابش، و نیز حیران در کارهایش قرار نداد، و سپاس او را سزاست که مرا به دین خود هدایت کرده، و مرا آنگونه قرار داد که چیزى جز او را نپرستم.
اَللَّهُمَّ اِنّی اَسْأَلُکَ قَوْلَ التَّوَّابینَ وَ عَمَلَهُمْ، وَ نَجاهَ الْمُجاهِدینَ وَ ثَوابَهُمْ، وَ تَصْدیقَ الْمُؤْمِنینَ وَ تَوَکُّلَهُمْ، وَ الرَّاحَهَ عِنْدَ الْمَوْتِ، وَ الْأَمْنَ عِنْدَ الْحِسابِ، وَ اجْعَلِ الْمَوْتَ خَیْرَ غائِبٍ اَنْتَظِرُهُ، وَ خَیْرَ مُطَّلِعٍ یَطَّلِعُ عَلَیَّ.
خداوندا! گفتار توبه کنندگان و عمل آنانرا، و نجات تلاشگران و ثواب آنانرا، و تصدیق مؤمنان و توکّل آنانرا، و نیز آسودگى در هنگام مرگ، و در امان بودن هنگام حسابرسى در قیامت را از تو خواستارم، و مرگ را بهترین غائبى که در انتظار اویم، و بهترین چیزى که با او برخورد پیدا مى کنم، قرار ده.
وَ ارْزُقْنی عِنْدَ حُضُورِ الْمَوْتِ وَ عِنْدَ نُزُولِهِ، وَ فی غَمَراتِهِ، وَ حینَ تُنْزِلُ النَّفْسُ مِنْ بَیْنِ التَّراقی، وَ حینَ تَبْلُغُ الْحُلْقُومَ، وَ فی حالِ خُرُوجی مِنَ الدُّنْیا، وَ تِلْکَ السَّاعَهُ الَّتی لا اَمْلِکُ لِنَفْسی فیها ضَرّاً وَ لا نَفْعاً، وَ لا شِدَّهً وَ لا رَخاءً، رُوحاً مِنْ رَحْمَتِکَ، وَ حَظّاً مِنْ رِضْوانِکَ؛
و هنگام فرارسیدن مرگ، و آنگاه که مرا در خود فرو مى برد، و زمانى که جانم در میان استخوانهاى سینه ام قرار دارد، و آن هنگام که به زیر گلویم مى رسد، و در آن حال که از دنیا بیرون مى روم، و در ساعتى که هیچ اختیارى از خود نداشته، و هیچ نفع و ضرر و نیز سختى و آسایشى را نمى توانم براى خود فراهم سازم، نسیمى از رحمت خود، و بهره اى از خشنودیت را بمن عطا فرما.
وَ بُشْرىً مِنْ کَرامَتِکَ. قَبْلَ اَنْ تَتَوَفّی نَفْسی، وَ تَقْبِضَ رُوحی، وَ تُسَلِّطَ مَلَکَ الْمَوْتِ عَلی اِخْراجِ نَفْسی، وَ بِبُشْرىً مِنْکَ یا رَبِّ لَیْسَتْ مِنْ اَحَدٍ غَیْرِکَ، تَثْلُجُ بِها صَدْرى، وَ تَسُرُّ بِها نَفْسی، وَ تَقِرُّ بِها عَیْنی، وَ یَتَهَلَّلُ بِها وَجْهی، وَ یَسْفُرُ بِها لَوْنی، وَ یَطْمَئِنُّ بِها قَلْبی، وَ یَتَباشَرُ بِها عَلی سَرائِرِ جَسَدى.
و قبل از آنکه جانم را بگیرى، و روحم را قبض نمایى، و فرشته مرگ را بر خارج ساختن جانم مسلّط نمایى، بشارتى از کرامت خود را به من ارزانى دار، بشارتى که تنها از جانب تو باشد، تا قلبم را مطمئن گرداند، و جانم را خشنود سازد، و دیدگانم را نورانى کند،و چهره ام را مسرور سازد، و رنگ رخسارم را درخشندگى عطا کند، و جانم را آرامش بخشد، بشارتى که باعث آسودگى تمام اعضاى بدنم گردد.
یَغْبِطُنی بِها مَنْ حَضَرَنی مِنْ خَلْقِکَ، وَ مَنْ سَمِعَ بی مِنْ عِبادِکَ، تُهَوِّنُ بِها عَلَیَّ سَکَراتِ الْمَوْتِ، وَ تُفَرِّجُ عَنّی بِها کُرْبَتَهُ، وَ تُخَفِّفُ بِها عَنّی شِدَّتَهُ، وَ تَکْشِفُ عَنّی بِها سُقْمَهُ، وَ تَذْهَبُ عَنّی بِها هَمَّهُ وَ حَسْرَتَهُ، وَ تَعْصِمُنی بِها مِنْ اَسَفِهِ وَ فِتَنِهِ، وَ تُجیرُنی بِها مِنْ شَرِّهِ وَ شَرِّ ما یَحْضُرُ اَهْلَهُ، وَ تَرْزُقُنی بِها خَیْرَهُ وَ خَیْرَ ما یَحْضُرُ عِنْدَهُ، وَ خَیْرَ ما هُوَ کائِنٌ بَعْدَهُ.
تا هر مخلوقى از مخلوقاتت که مرا مى بیند، و هر بنده اى از بندگانت که توصیف مرا مى شنود، بر آن غبطه خورد، و شدائد مرگ را بر من آسان گرداند، و رنج آنرا از من بر طرف سازد، و شدّت آنرا از من دور گرداند، و بیمارى آنرا از من برطرف نماید، و همّ و غمّ آنرا از من دور سازد، و مرا از بلاهاى آن بر حذر دارد، و از شرّ آن و کسانى که در آن هنگام حضور دارند پناه دهد، و از خیر آن و خیر کسانى که در آن زمان حاضر هستند، و خیر آنچه بعد از آن واقع مى گردد، بهره مند نماید.
ثُمَّ اِذا تُوُفِّیَتْ نَفْسی وَ قُبِضَتْ رُوحی، فَاجْعَلْ رُوحی فِی الْاَرْواحِ الرَّائِحَهِ، وَ اجْعَلْ نَفْسی فِی الْاَنْفُسِ الصَّالِحَهِ، وَ اجْعَلْ جَسَدى فِی الْاَجْسادِ الْمُطَهَّرَهِ، وَ اجْعَلْ عَمَلی فِی الْاَعْمالِ الْمُتَقَبَّلَهِ.
و آنگاه که جانم گرفته شد، و روحم از کالبدم خارج گردید، روحم را در میان ارواح پاک، و جانم را در بین جانهاى صالح، و جسدم را در میان جسدهاى پاکیزه، و عملم را در بین اعمال مقبول قرار ده.
ثُمَّ ارْزُقْنی مِنْ خِطَّتی مِنَ الْاَرْضِ، وَ مَوْضِعِ جُنَّتی، حَیْثُ یُرْفَتُ لَحْمی، وَ یُدْفَنُ عَظْمی، وَ اُتْرَکُ وَحیداً لا حیلَهَ لی.
قَدْ لَفَظَتْنِی الْبِلادُ وَ تَخَلاَّ مِنِّی الْعِبادُ، وَ افْتَقَرْتُ اِلی رَحْمَتِکَ، وَ احْتَجْتُ اِلی صالِحِ عَمَلی، وَ اَلْقی ما مَهَّدْتُ لِنَفْسی، وَ قَدَّمْتُ لاِخِرَتی، وَ عَمِلْتُ فی اَیَّامِ حَیاتی، فَوْزاً مِنْ رَحْمَتِکَ، وَ ضِیاءً مِنْ نُورِکَ، وَ تَثْبیتاً مِنْ کَرامَتِکَ، بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ فِی الْحَیاهِ الدُّنْیا وَ الْاخِرَهِ، اِنَّکَ تَضِلُّ الظَّالِمینَ وَ تَفْعَلُ ما تَشاءُ.
و از جایگاه قبر، و محلّ پوشانده شدن بدنم، آنجا که گوشت هایم کوبیده شده، و استخوان هایم دفن مى گردد، و تنها و بى کس رها شده، و هیچ قدرتى برخود ندارم. شهرها مرا ازخود دور ساخته، و بندگان مرا رها کرده اند، و نیازمند رحمت تو و محتاج اعمال صالح خود هستم، و آنچه را براى خود آماده ساخته، و براى سفر آخرت خود پیش فرستاده و در زندگى دنیا انجام داده ام را مى یابم، به من بهره اى از رحمتت، و درخششى از نورت را ارزانى دار، و نیز مرا از کرامت خود، با سخن درست در زندگانى دنیا و آخرت، ثابت قدم گردان، بدرستیکه تو ستمکاران را گمراه کرده و بر هر کار قادر هستى.
ثُمَّ بارِکْ لی فِی الْبَعْثِ وَ الْحِسابِ، اِذَا انْشَقَّتِ الْاَرْضُ عَنّی، وَ تَخَلاّ العِبادُ مِنّی، وَ غَشِیَتْنِی الصَّیْحَهُ، وَ اَفْزَعَتْنی النَّفْخَهُ، وَ نَشَرْتَنی بَعْدَ الْمَوْتِ، وَ بَعَثْتَنی لِلْحِسابِ.
و در قیامت و موقع حسابرسى بر من مبارک گردان، آنگاه که قبرم شکافته شده، و بندگان از من دور مى شوند، و صیحه آسمانى مرا فراگرفته، و نفخه صور مرا بوحشت درآورده، و بعد از مرگ مرا مبعوث ساخته و براى حساب برانگیخته اى.
فَابْعَثْ مَعی یا رَبِّ نُوراً مِنْ رَحْمَتِکَ، یَسْعی بَیْنَ یَدَىَّ وَ عَنْ یَمینی، تُؤْمِنُنی بِهِ، وَ تَرْبِطُ بِهِ عَلی قَلْبی، وَ تُظْهِرُ بِهِ عُذْرى، وَ تُبَیِّضُ بِهِ وَجْهی، وَ تُصَدِّقُ بِهِ حَدیثی، وَ تُفْلِجُ بِهِ حُجَّتی، وَ تُبَلِّغُنی بِهِ الْعُرْوَهَ الْقُصْوى مِنْ رَحْمَتِکَ، وَ تُحِلُّنِی الدَّرَجَهَ الْعُلْیا مِنْ جَنَّتِکَ.
پروردگارا! همراه من نورى از رحمتت را برانگیز، که پیشاپیش و از طرف راست من حرکت کند، تا مرا در امنیت قرار داده، و قلبم را مطمئن سازد، و عذرم را ظاهر کرده، و چهره ام را درخشان، و گفتارم را تصدیق، و دلیلم را قاطع گردانده، و مرا به آخرین درجه رحمتت برساند، و به برترین مرتبه بهشتت نائل گرداند.
وَ تَرْزُقُنی بِهِ مُرافَقَهَ مُحَمَّدٍ النَّبِیِّ عَبْدِکَ وَ رَسُولِکَ، فِی اَعْلَی الْجَنَّهِ دَرَجَهً، وَ اَبْلَغِها فَضیلَهً، وَ اَبَرِّها عَطِیَّهً، وَ اَرْفَعِها نَفْسَهً، مَعَ الَّذینَ اَنْعَمْتَ عَلَیْهِمْ مِنَ النَّبیّینَ وَ الصِّدّیقینَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحینَ، وَ حَسُنَ اُولئکَ رَفیقاً.
اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ خاتَمِ النَّبیّینَ، وَ عَلی جَمیعِ الْاَنْبِیاءِ وَ الْمُرْسَلینَ، وَ عَلَی الْمَلائِکَهِ اَجْمَعینَ، وَ عَلی الِهِ الطَّیِّبینَ الطَّاهِرینَ، وَ عَلی اَئِمَّهِ الْهُدى اَجْمَعینَ، امینَ رَبَّ الْعالَمینَ.
و همنشینى حضرت محمد، بنده و رسولت را در بالاترین درجه بهشت، و با فضیلت ترین آن، و نیکوترین مرتبه آن، و ارزشمندترین قسمت آن روزیم گردان، همراه کسانى که به آنان نعمتت را ارزانى داشته اى، از پیامبران و راستگویان و شهدا و صالحین، و اینان بهترین دوستان هستند. پروردگارا! بر محمد خاتم پیامبرانت، و بر تمامى انبیاء و رسولانت، و بر تمامى فرشتگانت، و بر خاندان پاک و مطهّر پیامبرت، و بر تمامى پیشوایان هدایت درود فرست، اى پروردگار جهانیان اجابت فرما.
اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ کَما هَدَیْتَنا بِهِ، وَ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ کَما رَحِمْتَنا بِهِ، وَ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ کَما عَزَّزْتَنا بِهِ، وَ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ کَما فَضَّلْتَنا بِهِ، وَ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ کَما شَرَّفْتَنا بِهِ، وَ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ کَما نَصَرْتَنا بِهِ، وَ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ کَما اَنْقَذْتَنا بِهِ مِنْ شَفا حُفْرَهٍ مِنَ النّارِ.
پروردگارا! بر محمّد درود فرست، همانگونه که ما را بوسیله او هدایت کردى، و بر او درود فرست، آنگونه که بوسیله او بما رحمتت را ارزانى داشتى، و بر او درود فرست، همانطور که ما رابوسیله او گرامى داشتى، وبر او درود فرست، آنگونه که ما را بوسیله او برترى دادى، و براو درود فرست، همانطور که ما را بوسیله او شرافت عطا کردى، و بر او درود فرست، آنچنانکه ما را بوسیله او یارى نمودى، و بر او درود فرست، همانگونه که ما را بوسیله او از پرتگاه آتش نجات دادى.
اَللَّهُمَّ بَیِّضْ وَجْهَهُ، وَ اَعْلِ کَعْبَهُ، وَ اَفْلِجْ حُجَّتَهُ، وَ اَتْمِمْ نُورَهُ، وَ ثَقِّلْ میزانَهُ، وَ عَظِّمْ بُرْهانَهُ، وَ افْسَحْ لَهُ حَتّی یَرْضی، وَ بَلِّغْهُ الدَّرَجَهَ وَ الْوَسیلَهَ مِنَ الْجَنَّهِ، وَ ابْعَثْهُ الْمَقامَ الْمَحْمُودَ الَّذى وَعَدْتَهُ، وَ اجْعَلْهُ اَفْضَلَ النَّبیّینَ وَ الْمُرْسَلینَ عِنْدَکَ مَنْزِلَهً وَ وَسیلَهً.
پروردگارا! چهره اش را درخشان، مقامش را افزون، دلیلش را قاطع، پرتوش را کامل، میزان اعمالش را سنگین، برهانش را برتر، و نعمتت را بر او گسترده ساز، تا خشنود گردد، و او را به برترین مقام بهشت برسان، و به مقام محمودى که به او وعده داده اى نائل گردان، و او را برترین پیامبران و رسولان از حیث مقام و منزلت قرار ده.
وَ اقْصُصْ بِنا اَثَرَهُ، وَ اسْقِنا بِکَأْسِهِ، وَ اَوْرِدْنا حَوْضَهُ، وَ احْشُرْنا فی زُمْرَتِهِ، وَ تَوَفَّنا عَلی مِلَّتِهِ، وَ اسْلُکْ بِنا سُبُلَهُ، وَ اسْتَعْمِلْنا بِسُنَّتِهِ، غَیْرَ خَزایا وَ لا نادِمینَ، وَ لا شاکّینَ وَ لا مُبَدِّلینَ. یا مَنْ بابُهُ مَفْتُوحٌ لِداعیهِ، وَ حِجابُهُ مَرْفُوعٌ لِراجیهِ، یا ساتِرَ الْاَمْرِ الْقَبیحِ وَ مُداوِى الْقَلْبِ الْجَریحِ، لا تَفْضَحْنی فی مَشْهَدِ الْقِیامَهِ بِمُوبِقاتِ الْاثامِ.
و ما را رهرو راه او قرار ده، و از جام او سیراب گردان، و بر حوض او وارد ساز، و در گروه او محشور نما، و بر دین او بمیران، و ما را در راه او قرار ده، و عامل به فرامین او بگردان، بدون آنکه تحقیر شده و پشیمان شویم، ومشکوک گردیده و راه او را تغییر دهیم. اى آنکه درگاهش براى خوانندگانش گشوده، و حجابش براى امیدواران برطرف شده، اى پوشاننده کار زشت و مداواکننده قلبهاى مجروح، در روز قیامت به گناهان هلاکت آور مرا تحقیر نکن، و از من روى مگردان.
یا غایَهَ الْمُضْطَرِّ الْفَقیرِ، وَ یا جابِرَ الْعَظْمِ الْکَسیرِ، هَبْ لی مُوبِقاتِ الْجَرائِرِ، وَ اعْفُ عَنْ فاضِحاتِ السَّرائِرِ، وَ اغْسِلْ قَلْبی مِنْ وِزْرِ الْخَطایا، وَ ارْزُقْنی حُسْنَ الاِْسْتِعْدادِ لِنُزُولِ الْمَنایا.
اى امید بیچاره فقیر، و اى التیام دهنده استخوان شکسته، گناهان بزرگ را بر من ببخشاى، و از کارهاى زشتم درگذر، و جانم را از عواقب خطاها پاک گردان، و آمادگى نیکو براى مرگ را به من ارزانى دار.
یا اَکْرَمَ الْاَکْرَمینَ وَ مُنْتَهی اُمْنِیَّهِ السَّائِلینَ، اَنْتَ مَوْلاىَ، فَتَحْتَ لی بابَ الدُّعاءِ وَ الاِْنابَهِ، فَلا تُغْلِقْ عَنّی بابَ الْقَبُولِ وَ الاِْجابَهِ، وَ نَجِّنی بِرَحْمَتِکَ مِنَ النَّارِ، وَ بَوِّئْنی غُرُفاتِ الْجِنانِ، وَ اجْعَلْنی مُتَمَسِّکاً بِالْعُرْوَهِ الْوُثْقی، وَ اخْتِمْ لی بِالسَّعادَهِ؛
اى بخشنده ترین بخشندگان، و اى منتهاى آرزوى خواهندگان، تو مولاى من هستى، درگاه دعا و نیایش را بر من گشودى، پس راه قبول و اجابت را بر من نبند، و به رحمتت مرا از آتش نجات ده، و در غرفه هاى بهشت ساکن گردان، و مرا متمسک به دستگیره محکم قرار ده، و سعادتمندم گردان؛
وَ اَحْیِنی بِالسَّلامَهِ یا ذَاالْفَضْلِ وَ الْکَمالِ، وَ الْعِزَّهِ وَ الْجَلالِ، وَ لا تُشْمِتْ بی عَدُوّاً وَ لا حاسِداً، وَ لا تُسَلِّطْ عَلَیَّ سُلْطاناً عَنیداً وَلا شَیْطاناً مَریداً، بِرَحْمَتِکَ یا اَرْحَمَ الرَّاحِمینَ، وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّهَ اِلاَّ بِاللَّهِ الْعَلِیِّ الْعَظیمِ، وَ صَلَّی اللَّهُ عَلی مُحَمَّدٍ وَ الِهِ وَ سَلَّمَ تَسْلیماً.
اى کسى که صاحب فضیلت و کمال و عزّت و جلالت هستى؛ مرا با سلامتى زنده بدار، و دشمن و حسودى را از جهت من شادمان مکن، و پادشاه کینه توز و شیطان رانده شده اى را بر من مسلّط مفرما، به رحمتت اى بهترین رحم کنندگان، و حول و قوّه اى جز از جانب خداوند برتر و والاتر نمى باشد، و درود خدا بر محمد و خاندان او باد.
دعاى حضرت زهرا (ع) بعد از نماز وتر
عن فاطمه علیهاالسلام: رغّب النبیّ صلى الله علیه وآله فی الجهاد و ذکر فضله، فسألته الجهاد، فقال: ألا أدلّک على شی ء یسیر و اجره کبیر، ما من مؤمن و لا مؤمنه یسجد عقیب الوتر سجدتین و یقول فی کل سجده: سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ رَبُّ الْمَلائِکَهِ وَ الرُّوحِ– خمس مرات. لا یرفع رأسه حتّى یغفر اللّه ذنوبه کلها و استجاب اللّه دعاءه و ان مات فی لیلته مات شهیداً.
دعاى حضرت زهرا (ع) هنگام رویت هلال ماه رمضان
عن الرضا علیه السلام فی حدیث: معاشر شیعتی اذا طلع هلال شهر رمضان فلا تشیروا الیه بالاصابع، و لکن استقبلوا القبله و ارفعوا ایدیکم الى السّماء، و خاطبوا الهلال و قولوا: رَبُّنا وَ رَبُّکَ اللَّهُ رَبُّ الْعالَمینَ، اَللَّهُمَّ اجْعَلْهُ عَلَیْنا هِلالاً مُبارَکاً، وَ وَفِّقْنا لِصِیامِ شَهْرِ رَمَضانَ، وَسَلِّمْنا فیهِ، وَ تَسَلَّمْنا مِنْهُ، فی یُسْرٍ وَ عافِیَهٍ، وَ اسْتَعْمِلْنا فیهِ بِطاعَتِکَ، اِنَّکَ عَلی کُلِّ شَیْ ءٍ قَدیرٌ. ثم قال: و لقد کانت فاطمه سیده نساءالعالمین علیهاالسلام، تقول ذلک سنه، فاذا طلع هلال شهر رمضان، فکان نورها یغلب الهلال یخفی، فاذا غابت عنه ظهر.
از امام رضا علیه السلام روایت شده که در حدیثى فرمودند: اى شیعیان من، آنگاه که هلال ماه رمضان آشکار شد، با دست بدان اشاره نکنید، بلکه رو به قبله ایستاده و دستهایتان را بسوى آسمان بلند کرده و این دعا را بخوانید: پروردگار ما و تو خداوند جهانیان است، پروردگارا این هلال ماه را هلال مبارکى قرار ده، و ما را براى روزه ماه رمضان موفق نما، و ما را در آن سالم گردان، و این ماه را از ما در سلامت قرار ده، در راحتى و آسایش، و ما را در آن ماه به طاعت خود مشغول ساز، بدرستیکه تو بر هر کار توانا و نیرومند مى باشى. سپس فرمود: حضرت فاطمه علیهاالسلام این دعا را مى خواند، آنگاه که هلال ماه رمضان آشکار مى شد، نور آن حضرت بر نور هلال برترى داشت و هلال دیده نمى شد، و هرگاه که آن حضرت غائب مى شد هلال آشکار مى گشت.
